Հանս Քրիստիան Անդերսեն

Դանիացի հեքիաթագիր (1805-1875թթ.)

Անագե տոկուն զինվորիկը

Այստեղ սերն է առաջնորդւմ և զինվորիկը և պարուհին իրար շատ էին սիրում: Անագե զինվորիկը կրակի մեջ մոխրանում էր, բայց պարուհին նրան փրկեց:

Թիթեռնիկը

Այդ թիթեռը շատ բծախնդիր էր և նա իր կյանքւմ ոչ մի լավ չեր հասնի: Թիթեռնիկը ամեն մի ծզկին փնովում էր և դրա համար էլ նա ծերացավ:

Հովվուհին և ծխնելույզ մաքրողը

Ես առանձնացրել եմ մի հատված, որը իմ կարծիքով շատ կարևոր իմաստալից է ինձ համար:

Նա մաքուր էր սիրուն, ամենևին էլ վատ չեր ամեն մի այլ ճենապակե արձանիկից: Միայն թե ծխնելույզ մաքրողի նման էր շինված, թերև վարպետը միևնույն հաջողությամբ կարողող էր նրան արքայազնի տեսք տալ. Միևնույն չեր ծխնելույզ մաքրող լիներ, թե արքայազն:

Այս տողերը դիպմամբ են մցրել այս հեքիաթ, որ մարդիկ կարդալուն պես հասկական դա: Բայց խոսքերի մեջ իմաստ կա: Այտեղ ասում է, որ արտաքինով չի որոշվում մարդու լավ կամ վատ լինելը: Նա կարող էր արքայազն ծնվեր, բայց մեկ է նա կլիներ հաղճապակուց:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s