Состязание – Մրցում

 

Состязание – Մրցում

После прочтения рассказа Вересеева.

 

Я прочитала этот рассказ как очень добрую сказку. Все было необычно в этом рассказе. Странные были названия месяцев, имена людей. Например, вместо месяца март автор использовал “месяц фиалки.” Это тот месяц, когда цветут фиалки. Вместо месяца август – месяц винограда. Это тот месяц, когда созревает арбуз. И даже название площади было необычно красивое: не площадь имени Нжде или Сахарова, а площадь красоты.  И на этой площади Красоты было намечено состязание двух художников. Они должны были нарисовать картину самой красивой женщины всего мира. У одного художника было имя Дважды-венчанный. Имя второго художника было Единорог. Единорог был учеником Дважды венчанного. Дважды венчанный был прославленным художником и все думали, что именно он победит на состязании. Было еще много времени до дня созтязании и Дважды венчанный ушел из дома на поиски самой красивой женщины. Единорог остался дома. Он решил нарисовать свою жену Зорьку, потому что он любил свою жену и для него Зорька была самая красивая женщина.

Дваждывенчанный много путешествовал и наконец где то в горах увидел красывую девушку с  венцом фиалок на голове. Был месяц фиалок и эта девушка была на поле фиалок. Она была такая красывая, что Дваждыченчанный подумал, что он нашел самую красывую женщину.

Наступил месяц винограда и день состязания. На площади красоты сначала открыли картину Дваждывенчанного. Бсе утихли. Люди еще никогда не видели такой красоты. Все мужчины сравнивали своих жен с девушкой на картине и подумали, что их жены были такие некрасывые. Все думали, что молодой художник не сможет победить. И тогда открыли картину молодого художника нарисовавшего свою жену, которого все знали. Сначала публика с отвращением смотрела на картину, но постепенно все утихли и стали внимательнее смотреть. Они чувствовали, что молодая жена художника с любовью смотрит на всех, кто смотрит на нее. Она же с любовью смотрела на своего мужа художника, когда он ее рисовал. И сейчас от ее глаз выходил свет ее души, которая так любила своего мужа. Все мужчины начали думать, что и их жены тоже красывые. Они поняли, что самая красывая женщина та, которую любишь ты и которая любит тебя всей душой. На площади Красоты царила душа всеобщей любвы. Молодой художник Единорог стал победителем состязании и картина его жены сейчас украшает площадь Красоты.

Մրցում

Վերեսեեվի պատմվածքը կարդալուց հետո

Ես կարդացի այս պատմվածքը որպես մի բարի հեքիաթ: Այս պատմվածքում ամեն ինչ արտասովոր էր: Տարօրինակ էին ամիսների, մարդկանց անունները: Օրինակ՝ մարտ ամսվա փոխարեն օգտագործվել է “մանուշակի ամիս”, որովհետև այդ ամսին է ծաղկում մանուշակը, իսկ օգոստոսի փոխարեն՝ “խաղողի ամիս”, որովհետև այդ ամսին է հասնում ձմերուկը: Եվ նույնիսկ հրապարակի անունը անսովոր գեղեցիկ է՝ ոչ թե Գարեգին Նժդեհի կամ Սախարովի անվան, այլ “Գեղեցկության հրապարակ”: Եվ այդ Գեղեցկության հրապարակում նախատեսվել էր երկու նկարիչների մրցում: Նրանք պետք է նկարեին աշխարհի ամենագեղեցիկ կնոջ նկարը: Մի նկարչի անունը Կրկնակիթագադրված էր: Երկրորդի անունը ՝ Միաեղջյուր: Միաեղջյուրը Կրկնակիթագադրվածի աշակերտն էր եղել: Կրկնակիթագադրվածը հռչակավոր նկարիչ էր և բոլորը կարծում էին, որ նա է լինելու հաղթողը: Դեռ շատ ժամանակ կար մինչև մրցման օրը և Կրկնակիթագադրվածը դուրս եկավ տնից՝ փնտրելու աշխարհի ամենագեղեցիկ կնոջը: Միաեղջյուրը մնաց տանը: Նա որոշել էր նկարել իր կնոջը՝ Զորկային, որովհետև նա սիրում էր իր կնոջը և իր համար Զորկան ամենագեղեցիկն էր աշխարհում:

Կրկնակի թագադրվածը շատ ճանապարհորդեց և վերջապես ինչ-որ տեղ լեռներում նա մի շատ գեղեցիկ աղջիկ տեսավ: Մանուշակի ամիսն էր և այդ աղջիկը մանուշակներից հյուսած պսակ ուներ իր գլխին: Կրկնակի թագադրվածը մտածեց, որ վերջապես գտել է աշխարհի ամենագեղեցիկ կնոջը:

Եկավ խաղողի ամիսը և մրցման օրը: Գեղեցկության հրապարակում սկզբում բացեցին Կրկնակի թագադրվածի նկարը; Բոլորը լռեցին: Մարդիկ երբեք այդպիսի գեղեցկություն չէին տեսել: Բոլոր տղամարդիկ համեմատում էին իրենց կանանց այդ նկարի գեղեցկուհու հետ և մտածում էին, որ իրենց կանայք այնքան տգեղ են: Բոլորը կարծում էին, որ երիտասարդ նկարիչը չի կարող հաղթել: Եվ այդ ժամանակ բացեցին երիտասարդ նկարչի նկարը, ով նկարել էր իր կնոջը, որին բոլորը ճանաչում էին այդ փոքրիկ քաղաքում; Սկզբում մարդկանց բազմությունը զզվանքով սկսեց նայել նկարին, հետո աստիճանաբար չէին կարողանում իրենց հայացքը կտրել նկարից: Նրանք զգում էին, որ երիտասարդ կինը սիրով է նայում բոլորին, ովքեր նայում են իր նկարին: Չէ՞ որ նա սիրով էր նայել իր ամուսնուն, երբ նա նկարել էր իրել: Բոլոր տղամարդիկ սկսեցին մտածել, որ իրենց կանայք նույնպես գեղեցիկ են, քանի որ սիրով են նայում իրենց: Նրանք հասկացան, որ ամենագեղեցիկ կինը նա է, ում սիրում ես, և որը սիրում է քեզ ամբողջ հոգով: Գեղեցկության հրապարակում իշխում էր համընդհանուր սիրո հոգին: Երիտասարդ նկարիչ Միաեղջյուրը հաղթեց մրցումը և հիմա իր կնոջ նկարը զարդարում է Գեղեցկության հրապարակը:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s