Posted in Մայրենի, Uncategorized

Սահյանի բնությունը

Հայտնի է, որ Համո Սահյանին անվանում են բառանկարիչ. յուրաքանչյուր բանաստեղծությունն անգիր անելուց առաջ փորձեք գնահատել «կտավը»: Բնություն-մարդ կապն ինչպես  է արտացոլվում ստեղծագործություններում:

ԲԱՑՎՈՂ ՕՐՎԱ ՀԵՏ

Սահյանը ամեն ինչ կապում է բնության մեջ։ Այս բանաստեղծությունում Սահյանը նկարագնում և նկարում է իր պատկերացրած ուրախ բնությունը։

Բացվող օրվա հետ վեր թռան հանկարծ
Լույսի խտուտից զարթնած սարերը,—
Իրար շալակած սարը բարձրացան
Իրար պաղ ու շոգ շնչառությունից
Քրտնած սարերը:

Ինչքան լավ է երբ մարդ ամեն ինչ կապում է բնության հետ։ Նա չի ցանկանում անբնականը միայն բնականը։

ԾԱՂԿՈՒՆՔԻ ՀԵՂԵՂ Է

Սահյանը իր բնաստեղծությունները միշտ կապում է բնության հետ։ Այս բանաստեղծությունում նա պատմում է, որ լուսը կարող է փրկել մթությանը։ Նա ասում է, որ Ծաղկունքի հեղեղ է փրփրում։ Երեխայի ճիչը ընտանիք է փրկում։

ԿԵՍՕՐ։ ԿԱՆԱՉ-ԿԱՐՄԻՐ ՀՈՎԵՐ

Այս բանաստեղծությունում, Սահյանը նկարագրում է օրվա տարբեր ժամանակահատվածները։ Օրինակ՝ գիշերը մենակություն է, կեսօրին ծաղկունք է։ Ես շատ սիրեցի այս բանաստեղծությունը։ Այն արձակ է, չնայած ես արձակ բանստեղծություններ չեմ սիրում։

ՔԱՄՈՒ ՀԱՄԲՈՒՅՐԸ

Համո Սահյանի բանաստեղծություններից ինքդ առանձնացրու մի «նկար», ներկայացրու, սովորիր անգիր:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s